1 Temmuz 2016 Cuma

Yatmadan Önce Dişlerini Fırçaladın mı?

Kaç dakikadır  ekrana bakıyorum, nasıl başlasam yazmaya... Söz yok, tükendi... Ne zaman  bir ölüm haberi duysam, donuyorum, ne hakla, Allah'in verdiği canı... Kimse sebep olmasın.
Düşünüyorum da, bir insan en ama en fazla ne kadar yaşar, hadi 110 yaşına kadar diyelim, peki bi insan en ama en fazla ne kadar zengin olabilir, bütün dünyaya sahip olabilecek kadar ve bir insan en çok ne kadar istediklerine sahip olabilir hadi her dediği olsun, olsun da kardeşim sonunda öleceksin bugün ölümüne sebep olduğun insanlar gibi sen de öleceksin, istediğini alsan ne olur. Yani demek istiyorum ki bu dünya ölümlü, sonu var, bitecek ama bugün ama yarin ve insanlar hiç sonu yokmuşçasına yaşıyorlar. Simdi bugün ölen arkadaşlarımız mesela, onlar da bir gün bebeklerdi, annelerinin babalarının bi taneleri, doğduklarında, ilk kez güldüklerinde, konuştuklarında, yürüdüklerinde, anne baba dediklerinde, okula başladıklarında ne kadar sevindiler, hastalandıklarında çok üzüldüler, düşüp yaralandıklarında içleri gitti ama sonra düzeldiler, şükrettiler ve bugün... Bugün artık sondu, onlar artık geri gelmeyecek, kaç evde su anda çığlıklar, haykırışlar var, o sesler diner, o çırpınışlar biter ama o ANNE' nin yüreği artık kıpırdamaz, gülemez, umudu yok artık, heves bitti, beklentisi de yok mucizeden başka... Gözünün feri yok, artık sadece yaşamak için yemek yiyecek, nereye baksa çocuğunun izi var, kıyafetleri, odası, ayakkabıları, su içitiği bardak, okuduğu kitap, ev terlikleri, banyodaki bornozu, sevdiği şarki, izlediği dizi... Yüreğini günden güne dağlayacak ama ne için, ne uğruna? Sayısını bilmiyorum, 1 den sonrası aynı. Yani diyorum ki bir annenin evladı gittiyse dursun dünya, dönmesin boş yere artik... Allah'im evden birlikte çıktığımız çocuklarımızla bilikte dönmeyi nasip eyle, her ayrıldığımızda hayırlısıyla, sağlıkla kavuşmayı nasip eyle. Ama mutlaka kötü günlerimiz olacak, Allah'im senden her zaman hayırlısını isteyebilmemiz ve senden gelen her şeye razı olabilmemiz için bize iman ver. Herkes iyi olsun istiyorum, simdi tüm gidenlerin bekleyişleri cennette olsun, dua edelim. Evlerine, yüreklerine ferahlık ver Rabbim.
Bir de yalan söylemeyin... doğruyu söyleyin, korktuğunuzu söyleyin...
Hayat devam ediyor yalanını da söylemeyin, göreceli yalan... Hayat sana, bana devam ediyor, bir sonraki bombada sana ya da bana dokunana kadar, hayat devam ediyor... Çok üzüldük di mi hepimiz, yastayız hep birlikte, dün gece yatarken dişlerini fırçaladın mı,sen ordan haber ver? Aynada kendine baktın, saçlarına baktın, yüzünü elledin, havlun kirlenmişse onu değiştirdin mesela... Gözün gördü yani bunları. Sonra yatağına gittin, telefonunu aldın eline, açtın hemen Facebook, Instagram ne varsa, parmaklarını aşağı doğru kaydırdıkça üzüldün. Ayy dedin, Allah sizi kahretmesin, o kanlar içindeki çoocuğun fotoğrafını paylaşan arkadaşına saydırdın. bilio musun sen kızdın ama o fotoğraf gerçekti, annesini düşünebilio musun? Düşünme, eğer sen de anneysen benim gibi aklını kaybetmeye kadar gider, sonra benim gibi korkarsın, hem de çok korkarsın. Korktuğunu gizlemeyecek kadar burdan gitmek isteyecek kadar, hayatının akışını değiştirecek kadar korkarsın '' Terörün amacı bu ! '' diyen arkadaşlarım, hedef yerine ulaştı; sayısı önemli değil, insanlar öldü ve onların ailelerinin hayatları bitti, bi kısmının uykuları kaçtı, paranoya yaşıyolar şu sıralar, umutlar tükendi, sözler bitti...
Sen korkmuyo musun? Ben korkuyorum hem de çok korkuyorum, ne olacağını bilemediğimden korkuyorum, her an bi ses duyacakmışım gibi geliyor, her an bi son dakşka haberi girilicekmiş gibi...
Bütün dünya kırmızı beyaz bi şeyler yapmış, ne güzel. Dünya liderleri tek tek terörü lanetlemişler, ooo, o zaman acımız hafiflemiştir, ya bi de en büyük basın kanallar haberi manşetten girmiş, biz de bunun haberini yapıoruz burda, işte o en can alıcısı,
Keşke her lanetleyenle gerçekten lanetlenmiş olsa, keşke üzülmelerimiz işe yarasa, keşke ölenlerin hepsi sabah kalkıp geri gelse, keşke...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder